In de dagelijkse podcast van FC Afkicken bespreken Bruce Tol, Lars van Eijden en Mart ten Have op maandag 20 november onder meer het Nederlands Elftal die zich plaatst voor het EK, de woede van Weghorst, hoeveel hoop er is dat Oranje ver komt in het toernooi en waar het plafond van Thijs Dallinga ligt!
(0:00) Intro
(02:22) We gaan naar het EK!
(07:28) Glas halfvol of halfleeg?
(37:20) Hoever komt Dallinga?
Mart, Lars Jesse en Bruce verwijzen in de podcast naar het gehele interview van Wout Weghorst bij de NOS:
https://nos.nl/video/2498372-weghorst-geirriteerd-na-vragen-over-spel-oranje-dat-vind-jij-belangrijk
KNVB 2050
FC Afkicken organiseert in samenwerking met de Nederlandse voetbalbond het evenement KNVB 2050! Na het doorslaande succes van de eerste editie in Groningen zijn we nu te vinden in The Social Hub in Amsterdam op donderdag 30/11/2023. Gijs de Jong van de KNVB, Jesper Jobse van 3×3 basketbal en Jan van Hövell van Klabu zijn te gast. Er zijn slechts 100 kaarten beschikbaar, dus wees snel, want het is binnen no time uitverkocht. Bestel jouw kaarten via deze link: https://eventix.shop/srrze5tn
Datum: Donderdag 30/11/2023
Locatie: The Social Hub, Wibautstraat 129, Amsterdam
Zaal open: 19:30 uur
Start event: 20:00 uur
Borrel: 22:00 – 22:30
Thuisbezorgd.nl
Bestel ook op https://www.thuisbezorgd.nl! Wil je bij ons kans maken op mooie prijzen van Thuisbezorgd.nl? Abonneer en reageer in de comments onder onze Daily’s op YouTube!
FC Afkicken WhatsApp-kanaal
We zijn live met het FC Afkicken WhatsApp-kanaal! Volg ons voor de leukste behind the scenes, grappige gifjes, mooie momenten en interessante nieuwtjes! Abonneer je via deze link: https://whatsapp.com/channel/0029Va8ey9yC1FuJR4XZjE34
Volg ons ook op Twitter, Instagram en TikTok!
📱 @fcafkicken
28 Comments
Als iemand die regelmatig met een paar vrienden naar Oranje gaat, moet ik beamen dat je als diehard clubsupporter je er niet snel thuis zal voelen. De sfeer in de Kuip is altijd wel beter dan de Arena, maar we hebben niet echt een thuisvoordeel ofzo. Ik heb een paar keer wel die voetbalsfeer gezien dat was bij België uit en tegen Engeland in Portugal bij de nations league final 4
Ik mis vooral goed voetbal, bijvoorbeeld Frankrijk Gibraltar is gewoon geen wedstrijd. Ik zet livescore aan, switchkanaal opzetten en genieten van beste voetbal in Europa.
Snap hem wel
Dat serieuze geklets over dat domme voetbal
Het is entertainment niks meer en niks minder
Stop de journalistieke benadering.
Het is een kapitalistische sport en die willen geen tegenspraak
Ik ben het wel eens met Wout Weghorst, hoor. Als jouw dochter slaagt voor haar VWO, feliciteer je haar toch eerst met haar prestatie en ben je blij voor haar? Of is het eerste wat je zegt: 'Nou wat vond je van de manier waarop Wiskunde B ging? Dat ging wel heel moeizaam of niet?'
Het is niet eens dat die journalist geen gelijk heeft. Het ging ook moeizaam en er kan veel beter. Maar ik kan me super goed voorstellen dat je als voetballer die zich net kapot gerend heeft hier heel geïrriteerd door kan raken.
Ik mis het meest dat je na een lange dag werken op de bank ploft met je vrienden, pilsje open trekken, snackies erbij, misschien een klein gokje wagen en daarna meteen weer spijt hebben. Als je eigen club speelt 1 wedstrijd kijken en anders het switch kanaaltje aanzetten, genieten.
mannetjes in een kort broekje hebben vragen te beantwoorden, en NIET de vraag bepalen. Over het paard getilde circus kinderen.
Free Young Wellens 🐐💙
Wat ik het meeste mis is gewoon het gevoel van spanning. Tribunes heb je vooral mensen die aan tickets zijn gekomen door VakantieVeiling ofzo. Neem het ze niet kwalijk maar het is meer een familieuitje geworden. Clubvoetbal is zoveel meer en vraag mij af of ik het gevoel ooit nog ga krijgen wat ik had in de tijd met de grote 4 (RVP, Sneijder, vd Vaart en Robben) had.
Ik mis de (twee)wekelijkse lijdensweg van mijn cluppie Ajax, ik mis de altijd hoopgevende resultaten in de poulefase van mijn tweede cluppie PSG om vervolgens nooit die grote oren-cup te winnen, ik mis dat lijden. Een interlandperiode is namelijk lijden in optima forma. Emotie-eten is het gevolg, dus de hoofdprijs van deze Daily is op mijn lijf geschreven.
Sinds het Nederlands elftal het voetbalpodium betreedt, voel ik een leegte zonder dat opwindende gevoel van competitie. Die kenmerkende melodie die de UEFA Champions League inluidt, ontbreekt als een vertrouwd muzikaal hoogtepunt. En laten we eerlijk zijn, er is iets magisch aan Zuid-Amerikaanse spelers die hun kunsten vertonen op Europese velden. Het voegt een extra dosis flair toe die we nu node missen. Dus, terwijl we juichen voor Oranje, blijft er een verlangen naar die unieke mix van passie en spanning die de UEFA Champions League ons biedt. Laat het competitiegevoel snel terugkeren!
Wat ik vooral mis is het teamgevoel en de op de juiste manier ingespeelde voetballers. Je hebt dezelfde grote namen als in de champions league op het veld staan, maar het gevoel van één collectief dat lekker ingespeeld is ontbreekt wat mij betreft. Dit is ook bij Nederland het geval, waar bijvoorbeeld een Xavi Simons totaal niet uit de verf komt, terwijl hij het op elk ander podium kan laten zien. Misschien is dit een probleem van een Nederlands elftal dat relatief veel nieuwe gezichten heeft en met veel wisselingen te maken heeft gekregen, maar ik heb het idee dat dit al lange tijd speelt. Het stroperige voetbal van landen heeft geen schijn van kans tegen de flitsende teams in de europese competities.
Mooie redding Mart ten Havermelk
26:30 wat is die Mart ook een heerlijk mannetje😂
Wie gaat Bruce uitleggen dat de camera geen geluid vangt, maar de microfoon?
De sfeer rondom de wedstrijd, de zingende fans, in mijn geval het stamcafé waar we heen gaan voor de wedstrijd en iets drinken, het wakker worden met het idee dat je die middag of avond in het stadion zit, dat heb ik niet bij interlandvoetbal, aangezien tegenwoordig al die tickets vroeg uitverkocht zijn en het meer iets meer neutraal is voor alle Nederlanders, en daardoor ook geen diehards aanwezig zijn. Dat is wat ik het meest mis.
Wat ik mis, is het toeleven naar een wedstrijd gedurende de week. Of het nou je eigen club is die speelt of een topwedstrijd waar je naar uitkijkt, er is altijd wel een wedstrijd waar je ongelooflijk veel zin in hebt. Als je met tegenzin iets aan het doen bent, is het dan toch wel een lekkere gedachte dat er een leuke wedstrijd in het verschiet ligt. Gedurende een interlandweek is het in zo'n geval even overleven, want van het vooruitzicht van Gibraltar-Nederland wordt je nou niet bepaald vrolijk.
Lars legend
van Dijk is altijd net zo snel gepikeerd voor de camera, het zijn gewoon een stelletje verwende nare mannetjes
Deze trio moet vaker komen! Heerlijke balans
Wat ik het meest mis tijdens de interlands aan: de champions, Europa en conference league. Zijn toch wel die dagen dat je de hele dag zit uit te kijken naar die ene wedstrijd van je clubie. En dan die spanning als dat fluitsignaal klinkt. En dat heb je niet bij interlands niet misschien is dat door de sfeer, maar dat gevoel van die Europese wedstrijden geweldig.
Wat ik mis is de beleving. je kijkt anders naar interland dan je eigen club, die tegen mooie clubs speelt. Dat de spanning in begin van de week stijgt en als er een dag voorbij gaat dat je steeds meer spanning krijgt tot dat de dag dan is en je de supporters hoort schreeuwen zingen en ziet springen.
Ik snap Wout ergens wel, elke keer keer op keer word het negatieve naar boven gehaald. Nederland kwalificeert, wint alles behalve van Frankrijk, hij scoort een goed belangrijk doelpunt. Hij wilt gewoon leuke vragen zoals: jullie zijn gekwalificeerd, hoe voel je je? Of praat over zijn goal hoe hij dat moment ervaarde. Maar vraag twee is direct “het was een zware wedstrijd”. Ik snap dat journalisten kritische vragen moeten stellen, maar het hoeft niet elke keer negatief te zijn en de sfeer neer te halen. Na een paar leuke vragen is het prima om iets te vragen zoals: 1 doelpunt gemaakt tegen ierland, hadden er denk meer ingekunt aangezien de kansen, waar ligt dat aan? Dan krijg je redelijk een verhaal waar je naar zoekt waar je een goed antwoord op kan krijgen.
Het is gewoon wat negatief allemaal en dat vind ik zelf ook wel jammer.
Sorry lange commentaar, bedankt voor de video mannen.
Wat ik het meeste mis bij de interland periode is dat je thuis komt van een dag werken en je de hele dag al op je werk naar de wedstrijd toe leeft. Om dan vervolgens lekker op het bankje te ploffen en een zak chips open te trekken. Terwijl je vriendin je echt aan zit te kijken hoe je je zo kwaad kunt maken om een potje voetbal en jij zegt: “het is niet zomaar een spelletje, het is voetbal”.
Ps. Mijn kookplaat is stuk en de monteur komt pas over een aantal weken….
Pleurt op joh. Lulletje rozenwater Wout Weghorst zoekt al maanden bij Nederland naar erkenning. En niet zachtjes ook. Hij ziet zichzelf op het niveau van Robin van Persie, Ruud van Nistelrooy, Patrick Kluivert, en Depay. Als ie een pingel mist, is het een keurige jongen, maar anders… Hij wil dat je 'm die veer in zijn reet steekt. Daar is hij echt zo op uit. We zien 'm hard werken, en dat is geweldig, maar het mogen duidelijk zijn dat Wout geen 'zachte' voetjes heeft. Die kerel speelt op klompen, en een paar maatjes te groot. Hij denkt zelf dat hij de mooiste en fijnste trap in de sport heeft. Dat hij moeite heeft, zien we allemaal, alleen hij niet. "Daarom zijn we hier, om prijzen te pakken". Ik vergeet die woorden nooit meer, mister on-loan-United. Gewoon een main-character syndroom, die vindt dat je hem een hele sympathieke jongen moet vinden. Van Dijk en Koeman zijn natuurlijk ook zacht aan het worden bij het Nederlands elftal. Waar de spelers bij hun eigen club elkaar helemaal kapot schelden als er iets verkeerd gaat, geven ze elkaar bij het Nederlands elftal een tik op de bips. Wel mee blijven doen in de feest vreugde!
Wat je mist aan de Europese clubcompetities tijdens de interlands? Dat is de spanning die je hebt als je eigen club moet spelen. Je bent fan van een club dus bouwt, hoe gek het ook is, een band op met die spelers die de kleuren van jouw club aan hebben. Je wordt niet meteen fan van een land, dus er is een stuk minder binding met de spelers op het veld, ook omdat die misschien voor een rivaliserende club spelen. Daarnaast laadt iedere topspeler zich op voor de internationale wedstrijd. De top van de top wil zich daar laten zien en je ziet wedstrijden van het hoogste niveau. Dat is ook veel leuker dan bijna twee uur naar de D-landen van Europa te moeten kijken.
Wat een bullshit wat betreft het kansloos zijn tegen toplanden.
Nederland is een A topland en er zijn hooguit 3 a4 landen beter qua materiaal.
Het basisteam bestaat louter uit spelers die bij een eueopese top cq subtop club zittwn en de meeste daarvan spelen ook nog een belangrijke rol bij hun club.
Gewoon een hele jonge talentvolle selectie met enorm veel potentie.
Deze kwalificatie is geen graadmeter met al die blessures.
Wat ik mis is zodra de magistrale hymne aangaat, het luik open in de kuip. Het gevoel dat kippenvel langzaam je lichaam besluipt vanaf je enkels tot je kruin, het is haast mooier dan verliefd zijn. De spelers die het haast opvatten als een volkslied, zichtbaar genietend
Dat machtige laatste woord: the championsssssss met je hele ziel schreeuwend door t stadion.
En daarna de enorme boost die de spelers ontvangen vanaf de tribunes. Met een hels kabaal vanaf de noordzijde tot aan de overkant van t stadion. Alsof je net de 1-0 al hebt gemaakt.
Man man man word er emotioneel van. Kan niet wachten op Atletico thuis
Ik mis voetbalcontent tijdens de kwalificatie wedstrijden, er is een stuk minder gespreks/lees stof met de interland periode.