در تیرماه ۱۴۰۳، سروش رفیعی، هافبک تیم پرسپولیس، پس از تمدید قراردادش با این باشگاه، در مصاحبهای به جدایی برخی از همتیمیهایش، از جمله علیرضا بیرانوند، واکنش نشان داد. رفیعی در این مصاحبه، بیرانوند را به “بیمعرفتی” متهم کرد و اظهار داشت که رفتار او نسبت به باشگاه، همتیمیها و هواداران کملطفی بوده است. وی افزود که در روزهایی که بازیکنان دیگر پولی دریافت نکرده بودند، بیرانوند دستمزد خود را گرفته و تصمیماتش غیرمنطقی بوده است. 
در پاسخ به این اظهارات، علیرضا بیرانوند، دروازهبان سابق پرسپولیس که به تراکتور پیوسته بود، واکنش آرامی نشان داد. وی بیان کرد که همبازیهای سابقش، از جمله سروش رفیعی، سالهای خوبی با هم داشتند و احتمالاً ناراحتی رفیعی به دلیل تمایلش به حضور بیرانوند و ترابی در تیم برای لیگ نخبگان بوده است. بیرانوند تأکید کرد که تصمیمات او، ترابی و دانیال اسماعیلیفر در چارچوب تصمیمات حرفهای بوده و به انتقادات احترام میگذارد. 
این تبادل نظرات بین دو بازیکن، بازتاب گستردهای در رسانهها و بین هواداران داشت و به یکی از موضوعات داغ فوتبال ایران در آن مقطع تبدیل شد.